દિલ્હી અને પંજાબ સહિત ઉત્તર ભારતની જેલોમાં બંધ ગેંગસ્ટરો હવે કાળા પાણીની સજા ભોગવશે. તેમને અંદમાન અને નિકોબાર ટાપુઓની જેલમાં મોકલી શકાય છે. નેશનલ ઇન્વેસ્ટિગેશન એજન્સી (NIA)એ ગૃહ મંત્રાલયને પત્ર લખીને ગુંડાઓને અંદમાન અને નિકોબાર જેલમાં ટ્રાન્સફર કરવા જણાવ્યું છે. આ બીજી વખત છે જ્યારે NIAએ ગૃહ મંત્રાલયને પત્ર લખીને ગેંગસ્ટરોને અન્ય જેલમાં શિફ્ટ કરવા જણાવ્યું છે.
NIAના આ પગલા પાછળનું કારણ જણાવવામાં આવી રહ્યું છે કે ઘણા ગેંગસ્ટર જેલમાં રહીને તેમનું નેટવર્ક મજબૂત કરી રહ્યા છે અને ક્રાઈમ સિન્ડિકેટ ચલાવી રહ્યા છે. તેથી જ તેમને અંદમાનની જેલમાં મોકલવાની અને કાળા પાણીની સજા કરવાની તૈયારી છે. આવી સ્થિતિમાં સવાલ એ થાય છે કે ત્યાંની જેલમાં સજાને કાળા પાણીની સજા કેમ કહેવામાં આવે છે. તેનું સૌથી મોટું કારણ એ છે કે અંદમાન અને નિકોબારમાં જેલની સજા ખૂબ જ કડક છે. હવે સમજીએ કે સજા કેટલી આકરી છે. આ જાણવા માટે પહેલા ઈતિહાસને સમજવો પડશે. અંદમાનના પોર્ટ બ્લેરમાં ૧૯૦૬માં પ્રથમ વખત સેલ્યુલર જેલ બનાવવામાં આવી હતી. બ્રિટિશ શાસન દરમિયાન, નિર્વાસિત રાજકીય કેદીઓને અહીં એકાંત કેદમાં રાખવામાં આવતા હતા. આઝાદીની ચળવળમાં અવાજ ઉઠાવનારા ક્રાંતિકારીઓને દૂર રાખી શકાય તે માટે અહીં જેલ બનાવવામાં આવી હતી. બટુકેશ્વર દત્ત, બાબારાવ સાવરકર, વિનાયક દામોદર સાવરકર, દિવાન સિંહ અને અન્ય ઘણા લોકો અહીંની જેલમાં કેદમાં રાખવામાં આવ્યા હતા. અંગ્રેજોએ કેદીઓને રાખવા માટે આ જગ્યા ખાસ પસંદ કરી હતી. આના ઘણા કારણો હતા. પ્રથમ, જેલની આજુબાજુનો પાણીયુક્ત વિસ્તાર, જ્યાંથી કેદીઓ માટે ભાગવું અશક્ય છે. અલગ-અલગ ભૌગોલિક સ્થિતિને કારણે કેદીઓ માટે અહીંથી ભાગી જવું અશક્ય હતું. અન્ય જેલોની સરખામણીમાં આજે પણ અહીંની જેલ ખૂબ જ મજબૂત માનવામાં આવે છે. જો તમે પોર્ટ બ્લેર જેલના ઉદાહરણ પરથી સમજો છો, તો અંગ્રેજોએ તેને બનાવવા માટે અલગ-અલગ જગ્યાએથી સામગ્રીનો ઉપયોગ કર્યો હતો. આ માટે બર્માથી આયાત કરાયેલી ઈંટોનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. લોખંડની જાળી અને કેદીઓ દ્વારા પહેરવામાં આવતી રિંગ (ગળામાં અને પગમાં પહેરાવામાં આવતી) ઈંગ્લેન્ડથી મંગાવવામાં આવી હતી. જેલ બનાવવા માટે, આવા સ્થાનની પસંદગી કરવામાં આવી હતી, જેથી વસ્તીવાળા વિસ્તારોને અહિંથી દૂર રાખવામાં આવે. તેમને તેમના સમર્થકોથી એટલા દૂર રાખવા જોઈએ કે ષડયંત્ર રચવું પણ અશક્ય બની જાય. જગ્યા એટલી દૂર હોવી જોઈએ કે આસપાસ કોઈ વસ્તી ન હોય. એક જેલમાં લગભગ ૬૯૩ સેલ હોય છે.
અંગ્રેજોના જમાનામાં અહીં જેલમાં રહેવું વધુ મુશ્કેલ હતું. કેદીઓને સખત મહેનત કરવા છતાં તેમને પૂરતું ભોજન પણ મળતું ન હતું. કેદીઓ તેમનો મોટાભાગનો સમય મજૂરીમાં પસાર કરતા હતા. જો કામ સમયસર પૂરું ન થાય તો કેદીઓને સખત સજા આપવામાં આવતી હતી. પરિણામે ઘણા કેદીઓ શારીરિક અને માનસિક રીતે ભાંગી પડ્યા હતા. તે જ સમયે, કેટલાક આત્મહત્યા પણ કરતા હતા. આ જ કારણ હતું કે અહીંની જેલોમાં જે સજા થાય છે તેને કાળા પાણીની સજા કહેવામાં આવે છે.
